Ποίηση

Βλάσφημος

Οργισμένος 
μάταια κυλίστηκα στη λάσπη.
Δακρυσμένος
έσπασα σε κομμάτια μακριά 
από μια αγκαλιά.
Μόνο θέλω τώρα να δείξω επιτέλους
λίγο σεβασμό.
Να νιώσω ξανά.
Να ζω.
Να μη μισώ.

Ανάμεσα σε χαμένες αξίες,
έγινα κι εγώ ένας
βλάσφημος βάρβαρος,
αφού κάθε τί μέσα μου απαξιώθηκε.

Τώρα εύχομαι να ήμουν κάποιος άλλος,
όλα να ήταν αλλιώς,
να ήμουν σαν εκείνους,
καθόλου διαφορετικός.
Και νιώθω ντροπή,
ενώ το μόνο που ζητώ είναι
οίκτος και συγχώρεση.

Αν μπορούσα
θα άλλαζα.
Θα άλλαζα τα πάντα.

Τώρα το μόνο που μένει είναι
η κρυψώνα μου,
να ξεχειλίζει απ’ το τίποτα
της μοναξιάς μου.
Και κάπου εκεί μέσα,
κλείνω τα μάτια μου και
χάνομαι.